وقتی آقای خاتمی به لندن آمده بود شبی در چتم هاوس سخنرانی داشت. مقابل درب محل سخنرانی حدود 50-60 نفر (که عمدتا یا از اعضای مجاهدین خلق و یا از جدایی طلبان عرب (خوزستان) بودند) جمع شده بودند و علیه جمهوری اسلامی و شخص خاتمی شعار میدادند. سخنرانی خاتمی حاوی نکات مهمی بود. پس از سخنرانی نیز به پرسش حضار که اغلب از چهره های مطرح سیاسی، دانشگاهی و یا رسانه ایی بریتانیا بودند پاسخ داد. فردای آن روز سایت بی بی سی فارسی گزارشی از این نشست ارائه داد. در این گزارش که حدود 3 صفحه درازا داشت در یک پاراگراف به سخنرانی خاتمی اشاره شده بود و مابقی گزارش به تجمع مخالفین مقابل چتم هاس پرداخته بود.
چند روز بعد وقتی برای سخنرانی خاتمی به مسجد شرق لندن رفته بودم آقای بهنود را دیدم. به او راجع به این موضوع گفتم و او نیز از این قضیه ابراز شگفتی و ناراحتی کرد. البته ظاهرا با تذکر وی بی بی سی با تغییراتی گزارش کاملتری از سخنرانی خاتمی ارائه داده بود. اما برای خبرگزاری حرفه ای مانند بی بی سی که شعار اصلی خود را حفظ بی طرفی اعلام میکند گزارشاتی از این دست که نشان از احساسات شدید و عدم حفظ بی طرفی گزارش دهنده دارد نا امید کننده است.
دیشب نیز تلویزیون فارسی بی بی سی به مناسبت آغاز جنگ ایران و عراق به پخش گزارشی اقدام کرد که ظاهرا کامل این گزارش را در برنامه 60 دقیقه امشب پخش خواهد کرد. این گزارش توسط ژیار گل تهیه شده است و باز از جنس همان گزارشاتی است که هر بیننده ایی بدون آشنایی چندان با رسانه و ادبیات مورد استفاده در آن به راحتی از موضع گیری و احساسات شدید تهیه کننده اش آگاه میشود. گزارشی کاملا یک سویه که در آن تنها از افراد خاصی پرسش میشود تا مقصود تهیه کننده تامین شود. ژیار گل از یک مسوول استخبارات عراق میپرسد که چرا جنگ آغاز شد؟ بی آنکه از یک طرف ایرانی هم همین سوال را بپرسد!!! به سراغ یک اسیر ایرانی که اکنون در کانادا پناهندگی گرفته است میرود و او از بی هدف بودن جنگ سخن میگوید و اینکه در زمان نبرد نمیدانسته که چرا باید بجنگد بی آنکه سراغ یکی از آن رزمنده هایی برود که برای نبرد خود دلایل محکمی دارد و یا از مادری که سه – چهار فرزند خود را در این جنگ از دست داده اما با افتخار از آنها یاد میکند و میگوید اگر باز فرزندی میداشت آرزو میکرد که او هم به جنگ برود. آقای گل از بنی صدر میپرسد چه شد از فرماندهی کل قوا کنار گذاشته شد بی آنکه از کسانی که او را کنار گذاشته اند نیز همین سووال را بپرسد. اگرچه ژیار گل برای مستند نشان دادن حرفهای خود تکه هایی از فیلمهای قدیمی مربوط به آن دوران را پخش میکند اما چیدمان این تکه ها و ندادن حق دفاع به طرف های ایرانی به گونه ایست که این حس در مخاطب ایجاد میشود که وی تمام تلاش خود را به کار بسته تا به هر طریقی حرف خود را به کرسی نشاند و این با کار حرفه ای که بی بی سی دنبال آنست کاملا در تضاد است.
در همین رابطه بخوانید:
گزارش از سخنرانی خاتمی در چاتم هاس
متن کامل سخنان خاتمی در چاتم هاس
برچسبها: BBC, مجاهدین خلق, مسعود بهنود, ژیار گل, ایران, بنی صدر, بهنود, بی بی سی, جنگ, حرب, خمینی, خوزستان, خاتمی, عراق
سپتامبر 24, 2009 در t 3:38 ق.ظ |
بخش عمدهی مشکل بر میگردد به اینکه بیبیسی اجازه کار در ایران ندارد. شما سوالی میپرسید که جوابش از قبل معلوم است. میگویید چرا بیبیسی از یک مسئول ایرانی نپرسید چرا جنگ آغاز شد! از که بپرسد؟ محسن رضایی یا اکبر هاشمی رفسنجانی؟ ((:
بعد میگویید که بیبیسی برود از مادری سوال کند که افتخارش شهادت فرزندانش است، باورش برایم سخت است چنین مادر بزرگواری خارج از ایران زندگی بکند تا خبرنگار بیبیسی بتواند به او دسترسی داشته باشد.
بیبیسی را نمیخواهم تطهیر کنم با این نظرم، اما این دستور العملی که شما برای یک گزارش بیطرف تجویز میکنید هم به شدت رویایی به نظر میرسد.
سپتامبر 26, 2009 در t 2:52 ب.ظ |
با سلام
1- فرض که این محدودیت ها وجود داشته باشد، آیا این دلیل میشود که یک گزارش یک طرفه و نا درست تهیه شود؟ این کار نه اخلافی است و نه حرفه ایی.
2- بر فرض که این محدودیت ها باشد، گزارش دهنده خود میتواند در برابر استدلال یک طرف، استدلال طرف مقابل را بازگو کند نه اینکه چون کسی نبوده استدلال طرف دوم را جلوی دوربین بگوید پس من هم فقط همان استدلال طرف اول را به تنهایی می آورم. این کار علمی – حرفه ایی نیست.
3- تجربه سالها زندگی در لندن به من نشان میدهد که بسیار آسان تر از پیدا کردن یک سرباز پشیمان ایرانی در کانادا، پیدا کردن یک جانباز ایرانی در لندن و برخی شهرهای اروپایی است. اما به نظر نمیرسد که اساسا ژیار گل در پی یافتن چنین فردی بوده باشد.
موفق باشید
سپتامبر 24, 2009 در t 11:10 ق.ظ |
اومدم نظر بدم که دیدم اردشیر خیلی بهتر از من حق مطلب رو ادا کرده
یا حق