به سخنان امام پیرامون روز قدس رجوع کردم و متاسفانه دیدم چقدر سخنان ایشان به کار امروز ایران می آید. تنها برای سخن زیر حداقل هشت مورد استفاده برای جریانات امروز یافتم. اما بواسطه نگرانی هایم از اشاره مستقیم به آنها می گذرم. مطمئنا خوانندگان نکته سنج خود از آن استفاده خواهند کرد:
اگر در روز قدس، تمام ملتها قيام مىكردند و فرياد مىزدند، نمىتوانست آن حكومت احمق (منظور حکومت مصر است که از برپایی راهپیمایی روز قدس جلوگیری کرد) جلوى فريادشان را بگيرد. يك جمعيت كمى قيام مىكنند. اگر در روز قدس تمام كشورهاى اسلامى، ملتها همه برخيزند و فرياد بزنند، نه براى قدس تنها، براى همه ممالك اسلامى، پيروز خواهند شد. ما با فرياد، محمد رضا خان را بيرونش كرديم. شما خيال مىكنيد با تفنگ بيرون كرديم؟ با فرياد، با «اللَّه اكبر»! اين قدر «اللَّه اكبر» بر مغز اينها كوبيده شد كه خودشان را باختند و فرار كردند. از اين مملكت رفتند. مسلمين بايد فرياد بزنند، گمان نكنند كه فرياد و شعار فايده ندارند. نخير، شعار فايده دارد، اما اگر همه فرياد بزنند. فرياد منِ تنها هيچ چيز نيست. فرياد يك محله، يك شهر هيچ چيز نيست. صحيفه امام، ج13، ص: 90
برچسبها: قدس, الله اکبر, امام, امام خمینی, ایران, خمینی, رضا خان, شعار
